|
Je krijgt deze mail als lid van SMartBe, Beroepsvereniging van Kunstenaars. Is deze mail niet correct weergegeven ? Lees het in je browser. Wil je geen nieuwsbrief meer ontvangen ? Schrijf je hier uit. |
|||
|
|||
|
Ik ben licentiate in de communicatiewetenschappen, actrice en performer. Ik speel muziek en ik schrijf. Ik heb ervoor gekozen kunst tot mijn beroep te maken. Momenteel krijg ik af en toe een contract, maar niet elke maand. Ik heb net drie contracten getekend voor enkele uren werk in mijn discipline, drie maanden na elkaar. Wat er verder zal gebeuren, weet ik nog niet. Dat is lastig, want ik zou graag het kunstenaarsstatuut krijgen. Ik verlang naar meer stabiliteit, zekerheid, een regelmatiger inkomen. 
Ik vind het goed dat er al een begin van een statuut is. Het blijft nog steeds moeilijk het te bekomen want de nadruk ligt op wat je verdient. Als beeldend kunstenaar werk ik zonder vergoeding aan mijn oeuvre. Wel integendeel, ik investeer geld in mijn werk. Verkopen gebeurt slechts sporadisch. Zelf doe ik opdrachten, allerlei klusjes die min of meer op mijn beeldende capaciteiten gebaseerd zijn, om te overleven en om instanties als de RVA en de VDAB op afstand te houden. Ik doe zulke jobs graag maar het neemt zeer veel tijd in beslag. Tijd die ik anders aan mijn vrij werk zou kunnen besteden. 
Na een korte berekening (en de vaststelling dat mijn administratie een zootje is) heb ik beseft dat ik mij onmogelijk een zelfstandigenstatuut kan veroorloven, zeker niet nu ik nog maar net "professioneel" als tekenaar aan het werk ben. Daarom vind ik SMartBe ideaal. 6,5 % kosten betalen is niet veel voor een dienstverlening die mijn papierwerk tot het minimum beperkt, mij van veel 'werknemersvoordelen' laat profiteren (vakantiegeld, pensioen enz.) en met een heel interessant systeem van forfaitaire kosten werkt. Het is dus een oplossing, maar toch blijf ik het een beetje kunst- en vliegwerk vinden voor een land als België, dat zo trots is op zijn kunstpatrimonium. 
Als kind had ik al belangstelling voor graffiti en skate. Op een dag kwam ik op het idee om driedimensionale graffiti te maken. Via dit netwerk en dankzij mondreclame kon ik een eerste tentoonstelling houden. De mensen vonden mijn werk interessant. Maar ik verwachtte geen moment dat ik stukken zou verkopen! Er volgde een tweede tentoonstelling in Zürich en een derde in Milaan. Op een mooie dag kwam er een koper. Ik had geen flauw idee van de waarde van mijn werk en wist zelfs niet of ik kon verkopen, want ik was werkloos onder het kunstenaarsstatuut. 
In de afgelopen jaren is ons land zich scherper bewust geworden van de maatschappelijke problematiek en de juridische warboel die op de artistieke activiteiten drukken. Deze bewustwording heeft onze instellingen ertoe gebracht om beetje bij beetje een echt statuut voor kunstenaars in het leven te roepen. Het is een van de beste van Europa voor wie er gebruik van kan maken: sinds 2003 krijgen alle in opdracht werkende kunstenaars en creatieve werkers de ruimst mogelijke sociale dekking, dat van loontrekkende. En sinds 2008 worden de inkomsten uit intellectuele eigendomsrechten rechtvaardiger belast (15% en forfait van aftrekbare kosten). 
 |
Verantwoordelijke Uitgever : Marc Moura, SMartBe - Beroepsvereniging van Kunstenaars |